Polygon Art by Isidore

Nu Even Niet

Terwijl de herfstvakantie voor de deur ligt, zit ik knus binnen. De koude wind raast door de straten en bij het uitlaten van de pup voel ik haar onder mijn jas doordringen. Op mijn dagelijkse wandelingen dwalen mijn gedachten af naar de afgelopen jaren. Hoe ik van mijn A naar mijn B ben gekomen. Wat er van mijn wensen en dromen terecht is gekomen. Ik ga niet diep, maar onder het oppervlak borrelt het wel.

Ik had me voorgenomen om elke week drie artikelen te schrijven voor mijn blog, maar ik lig al twee weken stil. Het is geen gebrek aan inspiratie. Misschien gebrek aan motivatie. Dan heb ik weer een periode dat ik even nergens zin in heb. Hoe graag ik me er ook mee bezig houd in mijn goede dagen, als ik in grijs gebied zit dan komt er niets terecht van niks. Het is niet echt een depressie te noemen, want ik heb geen slaapproblemen. Kan met gemak mijn dagelijkse verplichtingen nakomen en denk niet dat alles zwart en duister is.

Het begint vaak met een intens gevoel van verveling. Het voor me uit staren en alweer het zoveelste sigaretje opstekend. De teleurstelling in mijn eigen falen. Het niet kunnen stoppen met roken knaagt aan mijn geweten. Ik denk na over mijn leven, over de vervelende dingen die ik heb meegemaakt en hoe ik toch, ondanks alles, heb gezegevierd. Toch voelt het niet als een feestje. Een onbehagelijk gevoel dat door mijn aderen stroomt en zich altijd op de meest irritante momenten probeert meester te maken van mijn gevoelswereld. Wat is het in mij dat dit creëert?

Misschien is het onverwerkt verdriet, de stille tranen uit het verleden die als een stille dief door mijn geest dwalen. Misschien is het de saaiheid der dingen, de afgezaagde dagelijkse sleur, zonder uitdaging. Een bore-out die me langzaam van binnenuit opvreet. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik mijn best doe om me te behoeden van een dieper gat, waar ik soms langzaam in weg glij. Alsof het drijfzand is dat mij langzaamaan naar de bodem zuigt. Ik ken de duisternis van mijn eigen geestelijke graf en daar wil ik niet komen. Nu even niet.

Om in elk geval de verveling tegen te gaan heb ik een lijstje gemaakt van leuke dingen om te doen. Dingen waarmee ik de dag kan doorkomen. Simpele que’s om mezelf weer naar het positieve te trekken. Een blog schrijven staat er ook op en dus een uitstekend moment om weer achter het scherm te klimmen en deze woorden met jou te delen. Herken jij de gevoelens die ik omschrijf? Waar krijg jij een ‘Nu even niet’ gevoel van? Laat het me weten in een reactie!

15 Reacties
  1. Laura 4 weken geleden

    Schrijven werkt vooral helend, maar als je zelf aangeeft van ‘nu even niet’ kan dat even therapeutisch werken! Het is vooral belangrijk dat je doet waar je je goed bij voelt, en dat alles aanvoelt als ‘mogen’, en niet als ‘moeten’. Niet?

  2. Petra 4 weken geleden

    Oeii, ik zit al een hele tijd in een ‘nu even niet’ modus.. Deels door gebrek aan energie, deels omdat het me nu even niets kan schelen.
    Heel veel plannen in mn hoofd en een goed ‘komt wel een keer’ die er achter aan komt.
    Voor nu leef ik in een sleur die me niet bevalt maar die toch ook wel onderbroken wordt door leuke momenten.
    Leef per dag en ik zie wel

  3. Nicole 4 weken geleden

    Het gaat soms op en af, dat ul je misschien ook herkennen. Met een gezin, een baan én een blog wordt het mij soms teveel. Dan is de blog die er het eerst onder te lijden heeft. En dan denk ik ook soms: ik móet wat plaatsen, ik móet reageren, ik móet aanwezig zijn… maar nu even niet.

  4. Laura | I scream beauty 4 weken geleden

    Maak het jezelf niet te moeilijk he!!

  5. Felice Veenman 4 weken geleden

    ik heb jarenlang niet kunnen stoppen met roken. Toen ben ik op een dag opgehouden met willen stoppen en begonnen met smaak te roken. Heerlijk was dat ! Ik heb er echt van genoten. Weer een aantal jaren wilde ik niet meer roken en ben ik met behulp vanhypnotherapie gestopt

  6. Yousra Yasmine 4 weken geleden

    Wauw wat mooi geschreven! Ik herken zeker wat je schrijft!

  7. An 4 weken geleden

    Als ik me even niet goed voel, trek ik mijn sportschoenen aan en ga ik een toertje lopen. Doet wonderen. Net als een boswandeling.

  8. corrina 4 weken geleden

    Mooi geschreven pas goed op jezelf

  9. Amina 4 weken geleden

    Heel mooi geschreven. Ik hou elke dag een dankbaarheidsboekje bij en doe Mindfulness. Op die manier kan ik me goed op de leuke dingen en het positieve blijven focussen. Sterkte xxx

  10. Wendy Schuchmann 4 weken geleden

    Heel mooi geschreven. Bedankt voor het delen.

    Je tekst raakt mij en ik herken de gevoelens. Voor jou kan ik niet spreken, maar bij mij hebben ze inderdaad te maken met verveling en gebrek aan (inhoudelijke) uitdaging. Wat mij helpt, is de natuur opzoeken, erover praten, op mezelf en mijn waarden focussen en doen waar ik mij goed bij voel.

  11. Anke 4 weken geleden

    Wat mooi geschreven zeg! Ik herken de gevoelens die je omschrijft. Ik zit nu ook in een periode waarin ik gebrek heb aan motivatie en energie. Zo kan ik mij er echt niet toe zetten om iets voor school te doen! Ook twijfel ik telkens en denk ik na over de vervelende dingen in het leven die ik toch heb overwonnen. Fijn om te weten dat ik niet de enige ben met zulke gedachtes!

  12. Danielle 3 weken geleden

    Mooi geschreven!
    Ik herken het wel hoor. Soms kan ik ook gewoon dagen niks doen, gewoon omdat ik denk: blegh… en inderdaad ook met mijn hoofd bij vroeger zit. die dagen laat ik er dan maar gewoon zijn

  13. Manon / Hey Frits 3 weken geleden

    Ik zit precies in die periode nu. Ik ben net 2 maanden werkeloos thuis, en in het begin kon ik de hele dag door schrijven. Maar deze week lukt het me echt niet meer. Ik zit alleen maar op de bank naar Netflix te kijken en ik voel me zo futloos. Het zal wel door de weersverandering komen. Ik kan slecht tegen de overgang naar de herfst en de winter haha.

    • Auteur
      Mama Isidore 3 weken geleden

      Ik ben ook niet zo goed met het omslaan van de seizoenen. Ik zit echter al ruim 7 jaar thuis en ga steeds door de diverse seizoenen van mijn stemming. Jezelf bezighouden zonder een positieve verandering in het vooruitzicht is moeilijk.

  14. Nicole Orriëns 3 weken geleden

    Ik klikte op deze post vanwege ‘Nu even niet.’ Dat gevoel heb ik regelmatig. Nu even niet! Maar het valt nog niet mee om dat voor elkaar te krijgen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Contact Met Isidore

Hey hallo! Wat leuk dat je mij wat wilt schrijven. Vul je gegevens in en ik stuur je zo snel mogelijk een reactie.

Wordt verstuurd

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?